Sugo ba ng Dios si G.Eliseo Soriano?

 

ANG DIUMANO AY RETRACTION NI DR. JOSE RIZAL

Ang tinatawag na kontrobersyal na pagsisisi ni Dr. Jose Rizal

"Me declaro catolica y en esta Religion en que naci y me eduque quiero vivir y morir.

Me retracto de todo corazon de cuanto en mis palabras, escritos, inpresos y conducta ha habido contrario a mi cualidad de hijo de la Iglesia Catolica. Creo y profeso cuanto ella enseña y me somento a cuanto ella manda. Abomino de la Masonaria, como enigma que es de la Iglesia, y como Sociedad prohibida por la Iglesia. Puede el Prelado Diocesano, como Autoridad Superior Eclesiastica hacer publica esta manifastacion espontanea mia para reparar el escandalo que mis actos hayan podido causar y para que Dios y los hombers me perdonen.

Manila 29 de Deciembre de 1896

Jose Rizal

Pagsasalin sa Filipino:

Ipinapahayag ko na ako ay isang Katoliko at sa relihiyong ito kung saan ako ipinanganak at pinalaki, nais kong mabuhay at mamatay.

Buong puso akong humihingi ng tawad sa anumang nasabi ko, naisulat, nailathala, at ginawa na salungat sa aking pagiging anak ng Simbahang Katoliko. Naniniwala ako at ipinahahayag ang anumang itinuturo ng Simbahan at sumusunod ako sa anumang iniutos nito. Kinamumuhian ko ang Masonerya, bilang kaaway ng Simbahan, at bilang isang Samahan na ipinagbabawal ng Simbahan. Ang Prelado ng Diyosesis, bilang Nakakataas na Awtoridad ng Simbahan, ay maaaring ipahayag ang aking boluntaryong pagpapahayag na ito upang itama ang iskandalong maaaring dulot ng aking mga gawain, at nang sa gayon ay mapatawad ako ng Diyos at ng mga tao.

Manila, ika-29 ng Disyembre, 1896

Jose Rizal

At ngayon, basahin natin ang masusing pagsusuri sa isyung ito:
(Editor: Ito ay ang Ikalawang Bahagi ng lektura na ibinigay sa CHICAGO’S NEWBERRY LIBRARY noong Hunyo 18, 2011. Ang may-akda ay isang apo sa pamangkin ng Pambansang Bayani ng Pilipinas na ipinagdiwang ang ika-150 kaarawan noong Hunyo 19 ng taong ito. Si Dr. Rizal ay sinentensyahan ng kamatayan sa pamamagitan ng firing squad noong Disyembre 30, 1896 pagkatapos ng isang maikling mock trial ng hukbong militar ng Espanya sa Fort Santiago, Manila.)

Ni Ramon G. Lopez, M.D.

"Paano ito maaaring mangyari?" tanong natin. Maaari itong mangyari, dahil sa mga pangyayari at mga taong nagsabuwatan. Maaari itong mangyari, dahil wala nang ibang paraan. Maaari itong mangyari, dahil ang gamu-gamo ay nasunog na ang mga pakpak nito! Dalawampu't apat na taon matapos garrotin ang mga kleriko ng Pilipino na sina Padre Jose Burgos, Mariano Gomez, at Jacinto Zamora, ang patuloy na pagsupil at pananakot ay kailangang magpatuloy. Kailangan itong magpatuloy para sa naghihingalong Imperyo at frailocracy na ngayon ay nararamdaman ang nalalapit na kamatayan nito. Kailangan itong magpatuloy, sapagkat nais nitong ipakita ang huling kapangyarihan nito sa muling paggising ng bayan. Gayunpaman, hindi ito lubos na magtatagumpay! ANG TAONG KANILANG PINASLANG AY ISANG TAO NA ANG PULITIKA AT PANANAMPALATAYA AY MATIBAY AT WALANG HANGGAN. AT GAYA NG ALAM NATIN, AT GAYA NG ISINUSULAT NG KASAYSAYAN, ITO RIN AY NAGPAPAKITA NG HINAHARAP.

Upang muling ilahad ang mga salita ni Dr. Rafael Palma, ang dakilang Pilipinong iskolar, makabayan, at dating Pangulo ng Unibersidad ng Pilipinas tungkol sa paglilitis kay Dr. Jose Rizal, "ang dokumentong nakuha sa ilalim ng moral na pamimilit at mga espirituwal na banta ay may napakaliit na halaga sa harap ng tribunal ng kasaysayan." Si Dr. Rafael Palma, isang iginagalang na hurado ng kanyang panahon, ay may akda ng talambuhay ng ating bayani at masusing pinag-aralan ang paglilitis kay Dr. Jose Rizal. Sabi niya sa kanyang aklat na The Pride of the Malay Race tungkol kay Dr. Jose Rizal, "Ang kanyang depensa sa harap ng court martial ay nagliliwanag dahil sa kanyang katamtaman at kalmadong kilos, sa kabila ng mapang-abusong pagtrato ng piskal." SAPAGKAT SA SARILING TRIBUNAL NG TAO, ANG TRIBUNAL AT PAGLILITIS NA NAGPARUSA KAY DR. JOSE RIZAL NG KAMATAYAN AY ISANG PEKE; ANG KANYANG PAGBITAY, ISANG NAKATAKDANG HATOL.

Karaniwang kaalaman sa kasaysayan na si Gng. Josephine Bracken ay nakasama ni Dr. Jose Rizal sa loob ng tatlo sa apat na taon ng kanyang pagkakatapon sa Dapitan. Tunay niya itong minahal. Nais nilang magkaroon ng canonical marriagengunit hinarap sila ng isang kundisyon—ang pag-atras ni Rizal mula sa kanyang mga anti-eklesyastikong isinulat at paniniwala. Gaya ng alam natin, hindi siya kailanman laban sa Diyos o sa Simbahan. Siya ay laban sa mga kleriko na inaabuso ang kanilang misyon at nagtatago sa likod ng huwad na kabanalan. Alam niya na may mga taong nagsasagawa ng relihiyon ngunit hindi sumasamba sa Diyos. Wala mang naganap na pag-urong o kasal, sila ni Josephine ay nagkaroon ng anak, ngunit sa kasamaang-palad ito’y namatay. Alam natin na pinarangalan ni Dr. Jose Rizal si Josephine Bracken sa kanyang hindi nilagdaang tula na kilala ngayon bilang "Ultimo Adios": "Adios, dulce extranjera mi amiga, mi alegria..." Ayon kay Ambeth R. Ocampo, Direktor ng Philippine Historical Institute, "Upang tanggapin na nagpakasal si Rizal kay Bracken ay tanggapin din ang sinasabing pag-urong niya sa mga tinuturing na pagkakamaling panrelihiyon." Ayon kay Austin Coates, isang British author at historian: "Sa harap ng Diyos, wala siyang dapat iurong." At mula kay Dr. Jose Rizal mismo, sinasabi ko: "Pupunta ako sa lugar kung saan walang mga alipin, walang mga berdugo, walang mga maniniil... kung saan ang pananampalataya ay hindi pumapatay... kung saan ang naghahari ay Diyos."

Mandaraya na Premiso

Mula 1892 hanggang 1896, habang nasa pagkakatapon sa Dapitan, sinubukan ng Simbahang Katoliko na ibalik si Dr. Jose Rizal sa tamang landas ng pananampalataya, ngunit hindi sila nagtagumpay. Ang sunud-sunod na mga pagbisita mula kina Padre Obach, Vilaclara, at Sanchez ay hindi nayanig ang kanyang paniniwala. Nagpasya siyang manatiling hindi kasal sa simbahan, kaysa bawiin ang kanyang tinuturing na “mga pagkakamali sa relihiyon.” Ngayon, tila mayroong pagkakaiba o hindi pagkakaintindihan sa pagitan ng mga istoryador kung si Dr. Jose Rizal ba ay talagang bumawi sa kanyang mga pagkakamali sa relihiyon na inaangkin ng mga prayle at Heswita. Dahil ang pagbawi sa mga “maling relihiyoso” ay magdudulot sana ng kasal kay Gng. Josephine Bracken, tingnan natin ang mga ebidensyang magpapatunay na mandaraya ang premise na ito. Ibinahagi ni Austin Coates sa kanyang aklat na Rizal – Philippine Nationalist and Martyr ang maraming nakakukumbinsing mga katotohanan na nakuha mula sa kanyang sariling pagsisiyasat at mga panayam sa pamilya Rizal. Halimbawa:

1. Sinabi ni Padre Vicente Balaguer, S.J., na isinagawa niya ang kasal sa pagitan ng 6:00–6:15 ng umaga noong Disyembre 30, 1896, sa harap ng isa sa mga kapatid ni Rizal. Itinanggi ng pamilya Rizal na may alinman sa mga kapatid ni Rizal ang naroroon nang umagang iyon. Si Dr. Jose Rizal ay pinatay ng alas-7:03 ng umaga.
2. Walang sinuman ang nag-ulat na nakita si Gng. Josephine Bracken sa paligid ng Fort Santiago noong umaga ng bitay.
3. Isinasaalang-alang ang oras na kinakailangan para sa tatlong pari (si Padre Jose Vilaclara, Padre Estanislao March, at Padre Vicente Balaguer) na tumahak sa daan upang magbigay ng espirituwal na pangangalaga kay Dr. Jose Rizal, bakit tanging si Padre Balaguer lang ang “nakapaglarawan” ng isang kasal? Bukod dito, nasaan sina Padre Vilaclara at Padre March upang patunayan ang seremonya ng kasal? O may nangyari bang kasal talaga?
4. Sa pagpapakasal ni Josephine Bracken kay Vicente Abad, walang binanggit sa Rehistro ng Kasal ng Simbahang Katoliko sa Hong Kong na si Josephine ay isang “Rizal” sa pamamagitan ng kasal, o na siya ay balo ni Dr. Jose Rizal.
5. Sa legal na rehistro ng Hong Kong, ginamit ni Josephine ang apelyidong "Bracken" sa halip na "Rizal" nang ikasal kay Vicente Abad.
6. Sa kaso ni Josephine Bracken laban kay Jose Maria Basa para sa pag-aari ng mahalagang aklatan ni Dr. Jose Rizal, ang isang sertipikasyon mula sa Konsulado ng Britanya mula sa Maynila na siya ay tunay na balo ni Rizal ay sana’y nagpapatibay ng kanyang paghahabol. Hindi niya ito itinuloy. Bakit kaya?
7. Noong 1960, ang pag-usisa sa Cardinal-Bishopric ng Maynila para sa ebidensiyang patunay ng kasal nina Rizal at Bracken ay hindi nagtagumpay, o marahil, ang isyu ay sadyang binalewala ng simbahan. Gayundin, itinatanong natin, “Bakit?”

Martir na Walang Pagsisisi

Mula sa mga madilim na araw ng pagkakatapon sa Dapitan, hanggang sa mas madilim na araw ng pagkakakulong sa Fort Santiago, hinihiling ng Simbahang Katoliko kay Dr. Jose Rizal na magsisi bago maganap ang kasal. Sa ganitong istilo ng Inkwisisyon ng pamahalaang Espanyol, palaging ipinahahayag na “ang Indio ay laging bumabawi,” habang naglalakad papunta sa kanyang kamatayan. Sinabi ni Austin Coates sa kanyang aklat: “Ang mga Espanyol ay laging inilalathala ang parehong bagay tungkol sa lahat ng binaril… Bukod dito, wala pang nakakita ng nakasulat na deklarasyon kahit na maraming tao ang gustong makita ito… Palaging nasa mga kamay ng Arsobispo.” Sinasabi ko na kung walang kasal, wala ring naganap na pagbawi, at si Dr. Jose Rizal ay namatay bilang isang martir na walang nagawang pagsisisi.

1. Ang Pangalan ni Dr. Jose Rizal sa Paco Cemetery

Sa Paco Cemetery, ang pangalan ni Dr. Jose Rizal ay nakalista sa mga namatay na hindi nagsisi. Ang kanyang pangalan ay hindi inilagay sa pahina ng mga inilibing noong Disyembre 30, 1896 (kung saan may anim na pangalan), kundi sa isang espesyal na pahina, ayon sa utos ng mga awtoridad. Kaya't isinulat si Rizal sa pagitan ng isang tao na namatay sa sunog at isang nagpakamatay—mga taong itinuturing na "hindi nagsisi" at walang espirituwal na tulong sa oras ng kanilang kamatayan.

2. Walang Pagpapasailalim kay Rizal sa Kristiyanong Libing

Sina Padre Estanislao March, S.J., at Padre Jose Vilaclara, S.J., na kasama ni Rizal sa lugar ng bitayan, ay maaaring nag-utos ng Kristiyanong libing, ngunit hindi nila ito ginawa. Marahil alam nila na walang naganap na pag-urong. Si Rizal ay inilibing na hubad, walang telang pambalot, at walang kabaong—ang kaparusahan ng "hindi nagsisi."

3. Wala sa Liham ni Rizal sa Kanyang mga Magulang

Mahalaga ring tandaan na nagsulat si Rizal ng isang maikling liham sa kanyang mga magulang noong Disyembre 30, 1896, alas-6 ng umaga, ngunit walang binanggit tungkol sa naganap o balak na pagbawi o kasal. Ang mensaheng may ganitong impormasyon ay magiging malaking kaginhawaan sa kanyang mga magulang, sina Dona Teodora Alonso at Don Francisco Mercado, na kanyang lubos na minahal at iginalang.

4. Walang Maipakitang Liham ng Pag-urong

Sa kabila ng maraming apela mula sa pamilya Rizal pagkatapos ng bitay, walang mailabas na liham ng pagbawi.

5. Walang Misa para kay Rizal

Sinabihan ang pamilya Rizal na pagkatapos ng siyam hanggang labing-isang araw mula sa bitay, magkakaroon ng misa para sa yumao, pagkatapos ay ipapakita ang liham ng pagbawi. Bagamat naroon ang pamilya, hindi isinagawa ang misa at walang ipinakitang liham. Sinabi sa kanila na ang liham ay ipinadala sa Palasyo ng Arsobispo, at hindi ito maaaring makita ng pamilya.

6. Wala ring Misa ang mga Heswita

Kahit ang mga Heswita (na may espesyal na pagmamahal sa kanilang dating estudyante) ay hindi nagsagawa ng misa para sa kaluluwa ni Rizal, ni hindi sila nagdaos ng anumang ritwal para sa kanya. Ito ay tila isang tahimik na pagtanggi ng mga Heswita laban sa mga prayle, na nagpapahiwatig sa mga Pilipino na ang kanilang mahalagang mag-aaral ay hindi bumawi.

7. Pekeng Autobiography ni Josephine Bracken

Ang diumano'y pagkakatuklas ng isang malinaw na pekeng autobiography ni Josephine Bracken na nag-aangking nagpakasal siya kay Rizal ay nagpakita ng sulat-kamay na walang pagkakahawig kay Josephine at maraming mali sa balarila, na nagpatunay na ito ay isinulat ng isang tao na ang pangunahing wika ay Kastila, hindi Ingles tulad ni Josephine. Ipinakita nitong peke at walang katotohanan ang dokumento.

8. Pag-amin ni Roman Roque

Noong Agosto 1901, umamin si Roman Roque, isang bihasang pekeng manunulat, na kinontrata siya ng mga prayle upang gumawa ng ilang kopya ng liham ng pagbawi.

9. Pekeng Liham ng Pag-urong

Noong 1962, inilantad ng mga may-akda na sina Ildefonso T. Runes at Mamerto M. Buenafe ang anim na magkakaibang artikulo at libro na nagsasabing ang “dokumentong pagbawi” ni Rizal ay kopya mula sa sinasabing “orihinal.” Kapansin-pansing, hanggang ngayon, ang sinasabing "orihinal" na dokumento na pinagmulan ng mga facsimiles ay hindi pa nakikita ng kahit sino. Kitang-kita sa mga anim na magkakaibang bersyon ang mga pagkakaiba sa petsa at nilalaman na binago, dinoktor, at binura, kahit na ang mga ito ay sinasabing mula sa iisang “orihinal” na dokumento!

Konklusyon: Hindi Bumawi si Rizal

Kahit na nananatiling kontrobersyal para sa ilan ang isyu ng “pagbawi,” sa aking personal na opinyon, walang kontrobersya—hindi bumawi si Dr. Jose Rizal. Ang mga argumento ng kanyang mga kritiko ay pawang mga "usok" at inuulit lamang ang mga kwentong malabo mula kay Padre Balaguer at ang kanyang mga bulag na tagasunod. Hindi natin dapat hayaang lumipas ang panahon at takpan ang pagkakamaling ito. Dapat tayong magkaisa upang makita ng publiko ang sinasabing liham ng pagbawi at malaman ang katotohanan.

Sa ating kapanahunan ngayon, sa isang "evidence-based" na lipunan na humihiling ng transparency at buong pagsisiwalat, dapat payagan ng Simbahang Katoliko na harapin ang katotohanan na si Dr. Jose Rizal

Ang Kasaysayan ng Diumano ay Larawan ng Panginoong Jesus

Sa panahon pa ng unang bayan ng Diyos ay mahigpit na Niyang itinagubilin na ang mga lingkod Niya ay hindi dapat na magkaroon ng mga diosdiosan o mga larawan o rebulto ng anumang nilalang na paglilingkuran o sasambahin. Binababalaan ng Diyos na parurusahan Niya ang sinumang sasamba sa mga larawan.

 

Masama raw ba na magkaroon ang tao ng larawan ng Panginoong Jesucristo?

Aba, kung tunay na larawan ng Panginoong Jesucristo ay hindi masama. Sapagkat kung ang mga mahal nga natin sa buhay ay mayroon tayong iniingatan larawan, maging ang mga kinikilalang bayani ng ating bansa lalo na ang mga nagbuwis ng buhay, iginagawa pa nga ng mga monumento para sila ay maala-ala ng mga mamamayan, gaano pa kung larawan ng pinakadakilang tao na nagbuwis ng kanyang buhay para sa mga ililigtas Niya. Pero ang problema ay wala namang nakuhang tunay na larawan ng Panginoong Jesucristo.

       Baka isipin nila na sinasabi lang ninyo ‘yan dahil sa hindi tayo kaisa sa ginagawa nilang pagsamba sa larawan? 

 

At kung totoo na walang nakuhang tunay na larawan ng Cristo, saan nanggaling ang mga nakikita ngayon na diumano ay larawan daw Niya?

1.  Guhit batay sa imahinasyon ng pintor o iskultorA……… NEW HISTORY OF CHRISTIANITY, 1996  Vivian Green pp. 20-21

Gayundin naman, ang pagkakalarawan kay Cristo, sa kabila ng wala namang nagawang larawan Niya sa Kaniyang panahon, ay nabago alinsunod hindi lamang sa imahinasyon ng indibiduwal na pintor o iskultor kundi maging sa idinidikta ng mga paniniwalang panlipunan at panteolohiya sa panahon na ang partikular na dibuho o iskultura ay ginawa.

 

Maliwanag na pinatutunayan sa ating binasa na walang nagawang larawan ng Cristo sa Kaniyang kapanahunan. Kaya ang mga pintor na nagsiguhit ng diumano ay larawan daw ng Panginoong Jesucristo ay gumuhit bunga ng kanilang sariling imahinasyon at ng idinidikta ng mga paniniwalang panlipunan at panteolohiya sa panahon na ang partikular na dibuho o iskultura ay ginawa. 

 

Ano ang naging epekto sa mga iginuhit na mga larawan daw ng Cristo dahil sa ang mga pintor ay gumuhit batay lamang sa kanilang imahinasyon?

2.   Tulad ng pinatutunayan sa ating binasa nababago ang paglalarawan sa Cristo. At kung paano nagkaroon ng mga pagbabagu-bago A NEW HISTORY OF CHRISTIANITY, 1996 by Vivian Green pp. 20-21

​Kaya ang mukha ni Cristo na nakaukit sa mga katakumbang Romano, na walang balbas at maganda may maikling buhok na maayos ang pagkakulut, ay maaaring magpagunita sa mga mananamba noon ng mga nagdaang bayani tulad ni Alejandrong Dakila at ng iba pang mala-diyos na nilalang na sinamba ng sinaunang mundo. Nang maging lehitimong relihiyon (ng imperyo) ang Cristianismo, di kataka-taka na ang itsura ng larawan ni Cristo ay nagkaroon ng mga katangiang marapat sa isang emperador, may sinag sa ulo (halo), kapita-pitagan, nasa katamtamang edad, balbas-sarado na gaya ng sa isang pilosopo, guro, at tagapagbigay ng batas. Sa gitnang panahon, dalawang uri ng sining ang waring nagtunggalian sa isa’t isa: yaong (larawan ni) Cristo na gawa ng mga Byzantine –- mala-mahistrado, mahirap abutin, walang damdamin, itim ang balbas; at yaong gawa na waring labis na kinagiliwan sa daigdig ng mga kumikiling sa Gothic –- mas bata, espiritwal, guwapo, nakatapak sa lupa ngunit nakahihigit sa iba, gaya ng estatuwa ng “beau dieu” na nasa Katedral ng Amiens, isang tinitingalang bayani sa mataas na lipunan. Kung ang mga pintor na sina Leonardo da Vinci at Michaelangelo ay naakit na idolohin si Cristo bilang isang mala-Diyos at guwapong bayani, mayroon namang iba na, dahil sa labis na naapektuhan ng labis na kalungkutan ng pangkariniwang buhay, ay ipininta si Cristo bilang isang Taong bihasa sa kapanglawan, na pasan-pasan ang mga kasalanan at pagdurusa ng napahamak na sanlibutan. Tila bawat salinlahi ay iginuhit si Cristo batay sa kanilang pangangailangan, kung kaya’t ang kaniyang mukha ay naglalarawan ng mga pangarap at pangamba ng isang nagbabagong mundo.

 

Ito ang naging masamang epekto dahil sa ang mga pintor na naglarawan ng Cristo ay gumuhit ng batay lamang sa kanilang mga imahinasyon, nagkaroon tuloy ng iba’t ibang anyo ang Cristo na kanilang iginuhit. Tulad ng nakaukit sa katakumbang Romano, walang balbas, kulot at may maikling buhok. Mayroon ding Cristong anyong Emperador na may sinag sa ulo (halo). Mayroon pang Cristong balbas-sarado na gaya ng isang pilosopo, guro at tagapagbigay ng batas.

 

Batay din sa aklat noon palang gitnang panahon ay nagkaroon pa ng waring tunggalian ang dalawang uri ng sining, ang larawan ng Cristo na gawa ng Byzantine na ang anyo ay mala-mahistrado, mahirap abutin, walang damdamin, itim ang balbas at ang nasa Katedral ng Amiens – mas bata, espirituwal, guwapo, nakatapak sa lupa ngunit nakahihigit sa iba.

  

​Alinman sa mga iyan ay hindi tunay na larawan ng Panginoong Jesucristo kundi bunga lamang ng mga imahinasyon ng mga nagsiguhit.

     Binanggit din po diyan si Leonardo da Vinci na isa sa mga kilalang pintor na naglarawan sa ating Panginoong Jesucristo. 

 

Ano naman ang pinagbatayan niya sa kaniyang pagguhit?

3. Gumamit siya ng modelo …………My Catholic Faith, by Most Rev. Louis LaRavoire Morrow. Nihil Obstat: Henricus A. Coffey, Imprimatur: Michael J. O’Doherty, p. 82

​​

​​   “Sinasabing ang modelong ginamit ng dakilang pintor na si Leonardo da Vinci sa kaniyang paglalarawan kay Jesucristo sa guhit niyang ‘Ang Huling Hapunan’ ay isang binatang may di-pangkaraniwang kagandahan, na may anyong nangungusap ng ganap na kawalang malay at katapatan.

​​“Pagkaraan ng ilang taon, nang handa nang iguhit ni Leonardo da Vinci ang larawan ni Judas ang taksil na Apostol, nahirapan siyang humanap ng modelo. Kaya’t naparoon siya sa mga dakong pinamumugaran ng kasamaan, sa mga dakong pinagtitipunan ng pinakamasasamang kriminal, upang makatagpo ng isang nababagay na modelo. Nakita niya ang lahat ng uri ng mga kriminal, mga lalaking may mababang uri na ganap nang nawalan ng lahat ng damdamin ukol sa kagandahang-asal, nguni’t hindi pa rin siya nasiyahan.

 

Sa binasa nating ito ay inilalahad na sa guhit ni Leonardo da Vinci na tinawag na “Ang Huling Hapunan” ay gumamit siya ng modelo para ilarawan ang anyo ng Cristo. Ayon sa ating binasa ang ginamit niya ay isang binatang may di pangkaraniwang kagandahan, na ang anyo ay nangungusap ng kawalang malay at katapatan. Ang punto na importanteng makita, hindi tunay na anyo ng Cristo ang nakikitang diumano ay larawan Niya sa tinatawag na “Ang Huling Hapunan” kundi anyo ng isang binata na ayon sa iba ang pangalan daw ng nasabing modelo ay Petro Vandenili.

 

Nagkaproblema si Leonardo da Vinci sa paghanap ng gagamitin niyang modelo ng Judas dahil ang sabi sa aklat na ito bagaman nagpunta na siya sa mga dakong pinamumugaran ng mga kasamaan at nakita na niya halos lahat ng uri ng kriminal pero hindi pa rin siya nasiyahan. Mapili si Leonardo da Vinci sa gagamitin niyang modelo.

 

Nakakita rin ba siya ng magagamit na modelo para sa Judas?

4. Modelo ni Leonardo da Vinci para sa Judas. My Catholic Faith, by Most Rev. Louis LaRavoire Morrow. Nihil Obstat: Henricus A. Coffey, Imprimatur: Michael J. O’Doherty, p. 82 

    “Sa wakas, isang araw ay minatyagan niya ang isang taong wala nang kabuluhan na tumalilis sa sulok ng isang bahay-aliwan. Ang kaniyang mukha ay may anyong mapanganib at mala-diablo kaya’t natiyak ng pintor na tapos na ang kaniyang paghahanap ng modelo para kay Judas. Nang lumapit siya, napasang-ayon niya ang lalaki sa alok ng isang malaking halaga ng salapi, upang umupo bilang modelo.

​​“Ang sunud-sunod na pag-upo ay halos matatapos na nang isang araw ay sinabi ni Leonardo da Vinci, ‘alam mo, mula nang dumating ka, para bang nakita na kita noon sa isang dako. Maaaring ako ay nagkakamali, nguni’t ang aking damdamin ay mapilit...’ Dahil dito ang tao sa pagbulalas ng kaniyang kawalan ng pag-asa ay sumigaw, ‘Oo, nakita mo na ako noon! Ako yaong walang malay na binata na umupo bilang modelo para sa larawan ng Cristo roon... At ngayon, tingnan mo kung papaano ako umuupo para kay Judas, para kay Judas...’”

 

Ito ang sinasabi ng aklat na sa wakas (dahil sa tiyaga ni Leonardo da Vinci na maghanap ng nababagay na larawan) nakakita siya ng isang taong ang mukha ay anyong mapanganib at mala-diablo, kaya inalok niya ng isang malaking halaga ng salapi para umupo bilang modelo. 

   Samakatuwid, kung paanong modelo ang ginamit ni Leonardo da Vinci para ilarawan ang Cristo, ay modelo rin ang ginamit niya para ilarawan naman si Judas Iscariote.

Pero ang lalong kagimbal-gimbal dito ay ang katotoha-nang, ang modelo na ginamit ni Leonardo da Vinci para sa Cristo, pagkalipas ng ilang taon ay iyon din ang nakuha niyang modelo para naman sa iginuhit niyang Judas.

 

Pero ang  itinatanong ng iba, kung hindi larawan o imagen ng Panginoong Jesucristo ang nakikitang mga larawan at mga rebulto, bakit daw gumagawa ang Diyos ng milagro sa pamamagitan ng mga imahen?

5.   Hindi siya gagawa ng milagro sa pamamagitan ng mga larawan at rebulto na sinasamba at pinaglilingkuran ng mga tao ………………ISAIAS 42:8

 

    “8Ako ang Panginoon; na siyang aking pangalan: at ang aking kaluwalhatian ay hindi ko ibibigay sa iba, o ang akin mang kapurihan sa mga larawang inayuan.

 

Tiniyak ng Diyos na hindi niya ibibigay ang Kaniyang kaluwalhatian at kapurihan sa mga larawang inanyuan. Kaya natitiyak natin ngayon, batay sa pahayag na ito ng Diyos na kung mayroon mang napapabalita na mga milagro daw na nagaganap sa mga larawan o rebulto iyon ay hindi gawa ng Diyos. Sapagkat mahigpit na ipinagbabawal ng Diyos ang pagsamba at paglilingkod sa mga larawan, bakit Siya gagawa ng milagro sa mga iyan. 

 

Sino kung gayon ang may kinalaman sa mga nagaganap daw na milagro sa mga larawan at mga rebulto?

6. Ang pasasagutin natin ay aklat Katoliko,…………PASION GENESIS ni Dr. D. Mariano Pilapil p. 489

 

   Ang mga pagmimilagro tutulungan ng demonyo siya ay magkakabayo,

   Anopa’t sa buong mundo maghahari itong lilo.

 

Hindi natin ito salita, kundi salita ng pari na may akda nitong pasion. Ang pagmimilagro raw ay tutulungan ng demonyo.

 

Paano raw ba tumutulong ang demonyo sa pagmimilagro, at ano po ang katunayan na ang milagro na tinutukoy ng Pasion ay ang sinasabing milagro sa larawan?

7.  Pasiong Katoliko ………………………………………..   PASION CANDABA p. 24

   

  Sa dioses nila, i ang demonyo, i nasoc sa canilang tawag siyang sumasagot

  Nang palisya-lisya’t, nang huag matalos ang cabulaanan ng canilang dios.

 

Ito ang sinasabi ng pasion kung paano tumutulong ang demonyo sa pagmimilagro ng mga rebulto. Pinapasok pala ng demonyo ang mga dios-diosan o mga larawan at rebulto na sinasamba at pinaglilingkuran ng ibang mga tao at siya ang sumasagot sa kanilang mga tawag upang hindi mahalata. Kaya dapat na po na itakwil ang paglilingkod at pagsamba sa mga larawan.

Si Cristo ba ang Tunay na Diyos sa 1 Juan 5:20?

 

Malaki ang pagkakaiba ni Cristo sa tunay na Diyos, at hindi Siya ang tunay na  Diyos na ipinakikilala ng Biblia. Patutunayan natin iyan. Hindi si Cristo ang tunay na Diyoskundi Siya ang Anak ng Diyos na naparito upang ipakilala ang totoo …I JUAN 5:20

        

             “20At nalalaman natin na naparito ang Anak ng Dios, at tayo’y binigyan ng pagkaunawa, upang ating makilala siya na totoo, at tayo’y nasa kaniya na totoo, sa makatuwid ay sakaniyang Anak na si Jesucristo. Ito ang tunay na Dios, at ang buhay na walang hanggan.

 

Nota: Maliwanag ang sinsabi ng Biblia na ang naparito ay ang anak ng Dios at hindi angDios na may anak.

 

Bakit maling sabihin na si Cristo ang tunay na Dios? Sino nga ba ang tunay na Diyos naipinakilala ni Cristo ayon din kay Apostol Juan?

1.   Ang Ama ang iisang Diyos na tunay ​​JUAN 17:1 at 3 MB

 

​​“1Pagkasabi ni Jesus ng mga pananalitang ito, siya’y tumingala sa langit at angwika, “Ama, …3Ito ang buhay na walang hanggan: ang kilalanin ka nila ang iisa at tunay naDiyos, at si Jesu-Cristo na iyong sinugo.”

 

Nota:​Kaya, kailanman ay hindi ituturo ni Cristo at ng mga apostol na si Cristo angtunay na Diyos, sapagkat sasalungat ito sa itinuro ni Cristo na ang Ama ang iisangDiyos na tunay. Ang turo na ang Ama ang iisang tunay na Diyos ang siyang aral nakatotohanan.

 

Ayon mismo kay Apostol Juan , sino ang Dios na may anak na ang pangalan ngKaniyang anak ay JesuCristo?

2.   Ang Ama ang may anak …………………….…………………..II JUAN 1: 3

 

       ​“3Sumaatin nawa ang biyaya, awa, at kapayapaang mula sa Dios Ama at kayJesucristo, Anak ng Ama, sa katotohanan at sa pagibig.”

 

Nota: Si Cristo ay anak at hindi siya ang Ama.

 

Arg. Maliwanag daw na ang nearest antecedent sa Ingles man o sa saling Griego ay angpangalan ng ating Panginoong JesuCristo kaya Siya ang tinutukoy na tunay na Dios.

 

3.   Hindi aplikable sa lahat ng pagkakataon ang sinasabi nilang nearest 

  antecedent sapagkat lilitaw na si Cristo rin ang antecedent………..II JUAN 1:7

 

          ​“7Sapagka’t maraming magdaraya na nangagsilitaw sa sanglibutan, sa makatuwiday ang mga hindi nangagpapahayag na si Jesucristo ay napariritong nasa laman. Ito angmagdaraya at ang anticristo.

 

Nota: Kung susundan ang kanilang argumento na como ang pangalang Cristo angpinakamalapit sa mga pangungusap na ‘ Ito ang tunay na Dios at buhay na WalangHanggan’, eh di lilitaw na si Cristo rin ang AntiCristo.

 

Ayon na rin sa mga nagsisipagsuri sa talatang ito( I Juan 5:20),alin ang sinasang-ayunanng maraming scholar ng Biblia na antecedent o tinututukoy ng mga salitang ‘Ito ang tunayna Dios at buhay na walang hanggan’?

4.   Maraming scholar ang nagsabi na ang Dios ay ang antecedent…..

Greek Grammar Beyond the Basics Page 326 By: Daniel B. Wallace 1996 Edition.

 

    “I John 5:20 οΰτός έστιν ό άληθινός θєός καί ζωή αίώνιος

​ this is true God and eternal life

       This text is exegetically problematic for a variety of reasons. What concerns us here  iswhat the antecedent is. Many scholars see ό θεός  rather than Xριστός as the antecedent, even though Xριστός is closer. Winer argues, for example, that “in the first place, άληθινός θεός is a constant and exclusive epithet of the Father; and, secondly, there follows a warning against idolatry, and άληθινός θεός is always contrasted with είδωλα.”

 

Nota: Ayon sa aklat na ito ang I Juan 5:20 ay ‘ problematic’  at ang isa sa mga problema tungkol sa talatang ito ay ang ‘antecedent’ o kung kanino tumutukoy ang mga salitang ‘Ito ang Tunay na Dios at buhay na Walang Hanggan.’ Pero sinabi sa aklat na ito na ang maraming mga scholar ng Biblia ay nagsasabi na  ang ho theos o ang Dios at hindi si Cristo ang antecedent bagamat pinakamalapit ang pangalang Cristo sapagkat ayon na rin sa kanila ang ALITHINOS THEOS ( true God) ay exclusivong tawag sa Ama.

 

Alin pang aklat ang ating maipakikita na ang ‘antecedent’ sa mga pangungusap na ‘ Itoang tunay na Dios at buhay na Walang hanggan’ ay tumutukoy sa Dios at hindi kayCristo?

5.   Pinatutunayan na ang (isang) totoo ay ang Diyos.

​Si Cristo ay ang Kaniyang Anak​​

THE JOHANNINE EPISTLES, by William Loader, p. 79   

​​“3. 5.20-21 Knowing the true God; avoiding idolatry. The Greek of 5.20 has only the true (one) and reads literally; we know that the Son of God has come and has given us understanding ‘so that we know the true (one) and we are in the true (one)’, in his Son Jesus Christ. ‘This (one) is the true God and eternal life.’ It is clear from this that ‘the true (one)’ is God throughout. Christ is his Son. In the final sentence this (one) most naturallyrefers still to God, not to Christ, as some have suggested…”

Sa Pilipino:

​​“3. (I Juan) 5:20-21. Pagkilala sa tunay na Diyos; pag-iwas sa idolatriya. Sa (manuskritong) Griyego ng 5.20 ay nakalagay lamang ang (isang) totoo at literal namababasang: nalalaman natin na naparito ang Anak ng Dios, at tayo’y binigyan ngpagkaunawa, ‘upang ating makilala siya na (isang) totoo, at tayo’y nasa kaniya na (isang) totoo,’ sa makatuwid ay sa kaniyang Anak na si  Jesucristo. ‘Ito ang (isang) tunay na Dios, at ang buhay na walang hanggan.’ Malinaw dito na [sa buong sipi], ang (isang) totoo ay angDiyos. Si Cristo ay ang Kaniyang Anak. Sa huling pangungusap, ang (isang) ito ay natural lamang na tumutukoy pa rin sa Diyos, hindi kay Cristo, gaya ng iminumungkahi ng iba...”

 

Nota: Maliwanag na sinasabi rito na ang ‘ Ang totoo ‘ na tinutukoy rito ay ang Dios at hindi si Cristo kaya ang sabi nila , ang final statement na ‘ this is the true God and eternal life ay tumutukoy sa Dios na may anak at hindi si Cristo.

 

Arg, Baka ang naglalaro ngayon sa isipan ng ating mga tagasubaybay ay kung papaanomalaman kung tama ang pagkanunawa natin sa talatang ito gayong problematic palakung sino ang antecendent ng mga panngungusap na ‘ ito ang tunay na Dios at buhay nawalang hanggan’ Paano natin malalaman kung alin ang tamang pagkanunawa sa talata?

 

6.   Iniwawanganis ang mga pahayag  ………………………….I CORINTO  2:13

 

             “13Na ang mga bagay na ito ay atin naman sinasalita, hindi sa mga salitang itinuturo ngkarunungan ng tao, kundi sa itinuturo ng Espiritu; na iniwawangis natin ang mga bagay naayon sa espiritu sa mga pananalitang ayon sa espiritu.

 

Nota: Kaya hindi natin maiiwasan na paghambingin ang mga pahayag na ito sa I Juan 5:20 at sa ibang mga talata ng Biblia.

 

Sino yong totoo na ipinakilala ng ating Panginoong JesuCristo?

7.   Ang Dios na may anak  ang Siyang totoo  o tunay……....I JUAN 5:20 Today’s English Version

    ‘  We know that the Son of God has come and has given us understanding to know the true God. We live in union with the true God – in union with his Son Jesus Christ. This is the true God, and this is eternal life.’

 

Nota: Ang isa sa mga misyon ni Cristo ay ang ipakilala ang tunay na Dios.Ang tunay naDios ay yaong may anak at hindi ang anak kaya ang sabi sa talata ‘ with his Son Jesus Christ’.  Kanino tumutukoy ang terminong son o anak? Di ba si Cristo? Sino naman ang tinutukoy ng pronoun na ‘ his’?Kay Cristo pa rin ba? Tiyak na hindi. 

              

 

Ayon sa Biblia, iba pa ba ang tunay na Diyos sa langit sa tunay na Diyos sa lupa?

8.   Ang Diyos sa langit at siya ring Diyos  

​sa lupa, wala nang iba pa ​ DEUTERONOMIO 4: 39

 

​​“Talastasin mo nga sa araw na ito at isapuso mo, na ang Panginoon ay siyangDios sa itaas sa langit at sa ibaba sa lupa; wala nang iba pa.”

 

Nota:​Hindi tunay na Diyos ang kinikilala ng iba, sapagkat iba kaysa sa ipinakikilalang Biblia.